ένα μικρό άστρο

Όταν πέφτει το σκοτάδι.  Όταν η μαύρη σκηνή του θεάτρου καταπίνει τον συνηθισμένο άνθρωπο. Όταν το φως, που φωτίζει ξαφνικά το πρόσωπό του, τον φέρνει ξανά στη ζωή.  Σε μία άλλη ζωή, ιδιαίτερη, που διαρκεί όσο μία παράσταση.
Μία ζωή που είναι στο χέρι του ανθρώπινου δημιουργού να την φτιάξει όπως θέλει.

Να πάρει τα φτωχά όπλα του, ένα φόρεμα, μερικά πλαστικά φτερά, ένα μαύρο τριαντάφυλλο, σαν το χώμα και το νερό που χρησιμοποίησε ο Θεός. Και να φυσήξει μέσα σε αυτά την ψυχή του.  Να τους δώσει ζωή.  Να αλλάξει ζωή.

Και εμείς οι θεατές, ένα με το σκοτάδι της πλατείας. θα ζήσουμε για λίγο το θαύμα της δημιουργίας.  Θα δούμε ένα διαφορετικό κόσμο να γεννιέται και να χάνεται μόλις τα δυνατά φώτα πλημμυρίσουν πάλι τη σκηνή.

Μία παράσταση.

Ένα μικρό άστρο που έλαμψε στη νύχτα για μερικά λεπτά και έσβησε αμέσως.
Είμαστε όμως εκεί, κοντά του, μέσα του και τα είδαμε όλα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s